Daar zit ik dan achter mijn laptop, moet eigenlijk wat doen. De woorden willen alleen niet helemaal in mijn word-document verschijnen. Niet omdat mijn toetsenbord het niet doet, nee die doet het prima zoals je ziet. Maar omdat mijn hoofd gewoon niets (dat serieus met het geduchte onderwerp te maken heeft) kan bedenken om in kleine energiestralen naar mijn vingers te sturen zodat de serieuse gedachten in het bewuste word-document te voorschijn komen.
Daar zit ik dan achter mijn laptop. Op de cd speelt Jaap van Zweden, hij doet enorm zijn best om mij in hogere filosofische sferen te krijgen, maar zelfs wiskundig violistisch klassiek kan mij nu niet redden. Ik staar naar mijn beeld en denk aan van alles: hoe het met de baby van een kennis is, hoe mooi mijn vriendin eruit zag in haar trouwjurk, hoe het met die vriendin is die ik al zolang niet meer heb gezien, wat mijn collega gaat eten en wie die mevrouw op de vreemde foto eigenlijk is.
Daar zit ik dan achter mijn laptop, gefrustreerd, ik zou toch serieus bezig moeten zijn, het moeten omschrijven in woorden, lezen, bestuderen, filosoferen en hardop uitspreken. Maar de woorden willen niet komen, mijn handen typen onzin in plaats van de gewenste alinea.
Daar zit ik dan achter mijn laptop, kan ik het dan echt niet? Waarom ben ik zo snel afgeleid en denk ik aan mensen die ik al in geen tijden meer gesproken heb....waarom nu juist vandaag? Nu ik eigenlijk serieus aan het schrijven wil!
Daar zit ik dan achter mijn laptop en ineens begint het te dagen, ik begin de afleiding te begrijpen, de gedachtenstroom aan vage bekenden te omvatten. Het feit dat ik mijn hyvespagina open heb staan zou toch wel eens te maken kunnen hebben met dit afgeleide gedrag. Sluit dus toch maar af, want moet toch echt wat doen, zo zittend achter mijn laptop.
dinsdag 23 februari 2010
woensdag 9 december 2009
Wakker met een wijsje
Ik word altijd wakker met een wijsje in mijn hoofd
loop de hele dag te zingen en te fluiten.
Elke morgen wakker met een wijsje in mijn hoofd,
als ik binnenkom dan rinkelen de ruiten.
Het is gewoon een wonder, het is gewoon geluk:
wakker met een wijsje
en mijn dag kan niet meer stuk!
Dit was het couplet van een liedje van Kinderen voor Kinderen uit mijn tijd. Toen de liedjes nog gingen over kerstezels, faalangst en wijsjes in je hoofd. Waarschijnlijk vond ik dit liedje zo vreselijk dat ik hem ergens in mijn hersenlades heb opgeslagen. Waaarom ik het zo vreselijk vond: wie vind het nou leuk om met een liedje in het hoofd wakker te worden? De meeste liedjes waar je mee wakker wordt zijn van die irritante liedjes, het meest vreselijke liedje dat je de vorige dag op de radio hebt gehoord en daarom hebt uigezet!
Tja en lieve mensen, daar zit hem nou juist de kneep. Wakker worden met een wijsje is volgens onderzoekers vaak helemaal je eigen schuld.....ai...waarom vraag je me. Nou daar komt de wetenschappelijke verklaring:
Liedjes die in je hoofd bblijven hangen zijn doorgaans de liedjes die je maar voor een stukje hebt geluisterd of gezongen. De melodie blijft hangen in je hersenen en je hersenen proberen constant het liedje af te maken, te zoeken naar het juiste vakje in het gebied dat door de hersenen gebruikt wordt om liedjes op te slaan. Constant komt het liedje boven als een ritueel dat onderbroken is en afgemaakt moet worden.
Maar lieve mensen, als jullie ook zo´n probleem hebben als dat kind uit het liedje van kinderen voor kinderen, de wetenschappers hebben een oplossing bedacht als je het liedje uit je gedachten wil hebben: zing het zo hard als je kunt helemaal uit en dan is het verdwenen als een puzzel die je hebt afgemaakt en in een doos stopt.
Tja, dan heb ik het wat dit betreft leuk op mijn werk, hoe vaak ik Frans Bauer of K-3 niet voorbij hoor komen voor de helft!!! En dan zit ik de hele dag met het liedje, te proberen het af te maken, maar aangezien ik nooit naar Bauer of K-3 luister lukt dat me nooit, ik heb namelijk nog nooit een liedje van hen afgeluisterd! Natuurlijk komt het ook geregeld voor dat ik naar 100% NL luister, daar hebben we leuke muziek, maar helaas ook vreselijke muziek! En die zet ik dan uit, dus denk maar niet dat ik een leuk liedje onthou, welnee, ik onthoud van die liedjes over een ´tuintje in je hart´.
Dus als je mij eens hoort rondlopen met iedere keer hetzelfde melodietje, help me dan even en zing het helemaal voor me af!
loop de hele dag te zingen en te fluiten.
Elke morgen wakker met een wijsje in mijn hoofd,
als ik binnenkom dan rinkelen de ruiten.
Het is gewoon een wonder, het is gewoon geluk:
wakker met een wijsje
en mijn dag kan niet meer stuk!
Dit was het couplet van een liedje van Kinderen voor Kinderen uit mijn tijd. Toen de liedjes nog gingen over kerstezels, faalangst en wijsjes in je hoofd. Waarschijnlijk vond ik dit liedje zo vreselijk dat ik hem ergens in mijn hersenlades heb opgeslagen. Waaarom ik het zo vreselijk vond: wie vind het nou leuk om met een liedje in het hoofd wakker te worden? De meeste liedjes waar je mee wakker wordt zijn van die irritante liedjes, het meest vreselijke liedje dat je de vorige dag op de radio hebt gehoord en daarom hebt uigezet!
Tja en lieve mensen, daar zit hem nou juist de kneep. Wakker worden met een wijsje is volgens onderzoekers vaak helemaal je eigen schuld.....ai...waarom vraag je me. Nou daar komt de wetenschappelijke verklaring:
Liedjes die in je hoofd bblijven hangen zijn doorgaans de liedjes die je maar voor een stukje hebt geluisterd of gezongen. De melodie blijft hangen in je hersenen en je hersenen proberen constant het liedje af te maken, te zoeken naar het juiste vakje in het gebied dat door de hersenen gebruikt wordt om liedjes op te slaan. Constant komt het liedje boven als een ritueel dat onderbroken is en afgemaakt moet worden.
Maar lieve mensen, als jullie ook zo´n probleem hebben als dat kind uit het liedje van kinderen voor kinderen, de wetenschappers hebben een oplossing bedacht als je het liedje uit je gedachten wil hebben: zing het zo hard als je kunt helemaal uit en dan is het verdwenen als een puzzel die je hebt afgemaakt en in een doos stopt.
Tja, dan heb ik het wat dit betreft leuk op mijn werk, hoe vaak ik Frans Bauer of K-3 niet voorbij hoor komen voor de helft!!! En dan zit ik de hele dag met het liedje, te proberen het af te maken, maar aangezien ik nooit naar Bauer of K-3 luister lukt dat me nooit, ik heb namelijk nog nooit een liedje van hen afgeluisterd! Natuurlijk komt het ook geregeld voor dat ik naar 100% NL luister, daar hebben we leuke muziek, maar helaas ook vreselijke muziek! En die zet ik dan uit, dus denk maar niet dat ik een leuk liedje onthou, welnee, ik onthoud van die liedjes over een ´tuintje in je hart´.
Dus als je mij eens hoort rondlopen met iedere keer hetzelfde melodietje, help me dan even en zing het helemaal voor me af!
zondag 6 december 2009
WC papier issues
Als je gaat winkelen als er ergens uitverkoop is, kom je er ineens achter dat er zoveel dingen te koop zijn waarvan je het bestaan niet wist maar die je echt nodig hebt en nu toevallig ook nog in de uitverkoop zijn! Zo kwam ik er op een verjaardag toevallig achter dat er een groot probleem in de wereld is, waar ik echt last van heb, zonder dat ik het me beseft heb. En nu ik het besef zie ik dat het echt een probleem is!!!
We waren op die bewuste verjaardag met familieleden aan het praten over bloggen. Zo kwamen we op het idee dat mijn aangetrouwde neef (jaja) een woord zou bedenken en dat ik daar dan een blog over zou schrijven (we hadden er eigenlijk een wedje bij moeten maken) En zo kwam hij op mensen die de rol wc-papier verkeerd om ophangen! Nog voor hij uitgesproken was borrelde het onderwerp in mijn gedachten. Frustraties betreffende dit onderwerp kwamen boven en ik begon me kwaad te maken. Het komt zo ontzettend vaak voor (van de keren dat ik op de wc zit dan)dat mensen de wc-rol verkeerd om hebben opgehangen. Je weet wel met het papiertje waar je aan moet trekken tegen de muur. Je trekt aan het papiertje en dan ben je het beginstuk weer kwijt en dan moet je weer zoeken. Plus dat je hand iedere keer tegen de muur komt en....nou de wc-rol is ook helemaal niet gemaakt om hem verkeerd om op te hangen. Het hele design van een wc-rol wijst naar het correct ophangen van de rol....voor de mensen die niet weten wat correct is: met het papiertje waar je aan moet trekken naar je toe!
Neem bijvoorbeeld de leuke hondjes, bloemetjes, vlindertjes etc. die als design op het papier staan. Het fleurt het hele toilet op. Maar als je de rol verkeerd ophangt, dan zie je uitgelopen inkt figuurtjes omdat de rol gemaakt is om met de juiste kant naar voren te hangen. En het is toch veel makkelijker om het (toch al irritante) beginnetje te vinden met de rol naar je toe in plaats van van je af? Hierover afdwalend: is het iemand wel eens gelukt het beginnetje netjes los te maken zonder de halve rol hiervoor stuk te scheuren?
Toen kwam de briljante opmerking van mijn vriendin Jedidja : "Iedereen moet dat toch lekker zelf weten?" Oef dat was bijna het einde van een vriendschap! Ze deed net of het niet uitmaakte naar welke kant de wc-rol gehangen was. Nou dat maakt heel veel uit, als je het bij elkaar optelt heb ik in mijn 14,5 levensjaar heel wat uren geirriteerd met een wc-rol op de wc gezeten. De ene reden hiervoor is het zoeken van het net besproken beginnetje, maar met stip op twee staat toch echt wel die irritante mensen die de wc-rol verkeerd ophangen.
Ach, zei de vriendin van mijn aangetrouwde neef....dan hang je hem toch gewoon goed? Ach en wee, ben ik de enige die het begrijpt? Inderdaad er zijn van die wc-rol-houders waar je makkelijk de wc-rol om kunt draaien. Maar er zijn ook wc-rol-houders die niet onderdoen voor bouwpakketten van miniatuurvliegtuigen. Je kijkt ernaar en denkt 'nou dat komt goed' vervolgens loop je te duwen, trekken en draaien om de rol van de houder te krijgen, je bent daar zo heftig mee in de weer dat je niet eens meer toekomt aan de reden waarom je naar de wc bent gegaan en je zo hard wc-papier nodig hebt.
Om de discussie te eindigen zijn er briljante mensen die een oplossing bedacht hebben, allereerst was daar eens bij "Het beste idee van Nederland" geloof ik een echtpaar die dit probleem ook had. Daarom hadden ze een wc-rol houder bedacht die aan de ene kant een rol had met het beginnetje naar de muur en de andere kant een wc-rol met het beginnetje naar je toe....was niet het beste idee van Nederland maar toont wel aan dat ik en mijn nep-neef dus niet de enige zijn die hier lichtelijk geiriteerd van worden...
Een tweede oplossing is de redelijk dure uhm ik zal het maar tissuedoos noemen. Je weet wel, in restaurants hebben ze deze houders. Er zit een hele lading papiertjes in die je een voor een uit de houder trekt.....uhm oke meen je dat nou serieus een voor een de tissues eruit trekken...en ken je dat: als hij vol is, dan scheuren die dingen iedere keer door de helft en dan verkreukelen ze en moet je ze eerst rechtstrijken en bij elkaar knopen voordat je er uberhaupt maar wat mee kunt! Toegegeven, je hebt geen irritatie van de verkeerd omhangende wc-rol, maar ik denk dat de irriatie betreffende de tissuedoos zo mogelijk nog groter zijn.
Lieve lezers, bij deze een oproep van een zwaar geirriteerde wc-ganger. Je hebt van die leuzen met "heren doe de bril omhoog, dames zitten ook graag droog" en "denk niet bij het laatste vel, wie na mij komt die redt zich wel" maar ik durf erom te wedden dat dit niet de grootste irritatie is, misschien dat een bordje "hang de rol met het begin naar voren, dan zul je mij niet meer horen" een betere...en dan voor de mensen die verward denken wat dan de juiste manier is....een aantal plaatjes "zo niet, zo wel."
Ik dank u voor uw aandacht!
We waren op die bewuste verjaardag met familieleden aan het praten over bloggen. Zo kwamen we op het idee dat mijn aangetrouwde neef (jaja) een woord zou bedenken en dat ik daar dan een blog over zou schrijven (we hadden er eigenlijk een wedje bij moeten maken) En zo kwam hij op mensen die de rol wc-papier verkeerd om ophangen! Nog voor hij uitgesproken was borrelde het onderwerp in mijn gedachten. Frustraties betreffende dit onderwerp kwamen boven en ik begon me kwaad te maken. Het komt zo ontzettend vaak voor (van de keren dat ik op de wc zit dan)dat mensen de wc-rol verkeerd om hebben opgehangen. Je weet wel met het papiertje waar je aan moet trekken tegen de muur. Je trekt aan het papiertje en dan ben je het beginstuk weer kwijt en dan moet je weer zoeken. Plus dat je hand iedere keer tegen de muur komt en....nou de wc-rol is ook helemaal niet gemaakt om hem verkeerd om op te hangen. Het hele design van een wc-rol wijst naar het correct ophangen van de rol....voor de mensen die niet weten wat correct is: met het papiertje waar je aan moet trekken naar je toe!
Neem bijvoorbeeld de leuke hondjes, bloemetjes, vlindertjes etc. die als design op het papier staan. Het fleurt het hele toilet op. Maar als je de rol verkeerd ophangt, dan zie je uitgelopen inkt figuurtjes omdat de rol gemaakt is om met de juiste kant naar voren te hangen. En het is toch veel makkelijker om het (toch al irritante) beginnetje te vinden met de rol naar je toe in plaats van van je af? Hierover afdwalend: is het iemand wel eens gelukt het beginnetje netjes los te maken zonder de halve rol hiervoor stuk te scheuren?
Toen kwam de briljante opmerking van mijn vriendin Jedidja : "Iedereen moet dat toch lekker zelf weten?" Oef dat was bijna het einde van een vriendschap! Ze deed net of het niet uitmaakte naar welke kant de wc-rol gehangen was. Nou dat maakt heel veel uit, als je het bij elkaar optelt heb ik in mijn 14,5 levensjaar heel wat uren geirriteerd met een wc-rol op de wc gezeten. De ene reden hiervoor is het zoeken van het net besproken beginnetje, maar met stip op twee staat toch echt wel die irritante mensen die de wc-rol verkeerd ophangen.
Ach, zei de vriendin van mijn aangetrouwde neef....dan hang je hem toch gewoon goed? Ach en wee, ben ik de enige die het begrijpt? Inderdaad er zijn van die wc-rol-houders waar je makkelijk de wc-rol om kunt draaien. Maar er zijn ook wc-rol-houders die niet onderdoen voor bouwpakketten van miniatuurvliegtuigen. Je kijkt ernaar en denkt 'nou dat komt goed' vervolgens loop je te duwen, trekken en draaien om de rol van de houder te krijgen, je bent daar zo heftig mee in de weer dat je niet eens meer toekomt aan de reden waarom je naar de wc bent gegaan en je zo hard wc-papier nodig hebt.
Om de discussie te eindigen zijn er briljante mensen die een oplossing bedacht hebben, allereerst was daar eens bij "Het beste idee van Nederland" geloof ik een echtpaar die dit probleem ook had. Daarom hadden ze een wc-rol houder bedacht die aan de ene kant een rol had met het beginnetje naar de muur en de andere kant een wc-rol met het beginnetje naar je toe....was niet het beste idee van Nederland maar toont wel aan dat ik en mijn nep-neef dus niet de enige zijn die hier lichtelijk geiriteerd van worden...
Een tweede oplossing is de redelijk dure uhm ik zal het maar tissuedoos noemen. Je weet wel, in restaurants hebben ze deze houders. Er zit een hele lading papiertjes in die je een voor een uit de houder trekt.....uhm oke meen je dat nou serieus een voor een de tissues eruit trekken...en ken je dat: als hij vol is, dan scheuren die dingen iedere keer door de helft en dan verkreukelen ze en moet je ze eerst rechtstrijken en bij elkaar knopen voordat je er uberhaupt maar wat mee kunt! Toegegeven, je hebt geen irritatie van de verkeerd omhangende wc-rol, maar ik denk dat de irriatie betreffende de tissuedoos zo mogelijk nog groter zijn.
Lieve lezers, bij deze een oproep van een zwaar geirriteerde wc-ganger. Je hebt van die leuzen met "heren doe de bril omhoog, dames zitten ook graag droog" en "denk niet bij het laatste vel, wie na mij komt die redt zich wel" maar ik durf erom te wedden dat dit niet de grootste irritatie is, misschien dat een bordje "hang de rol met het begin naar voren, dan zul je mij niet meer horen" een betere...en dan voor de mensen die verward denken wat dan de juiste manier is....een aantal plaatjes "zo niet, zo wel."
Ik dank u voor uw aandacht!
maandag 30 november 2009
Nat achter de oren
Ben er gister achter gekomen dat ik nog niets wist van de wereld, dat de wereld enorm groot is en dat ik tot nu toe op een vierkante centimeter geleefd heb.
Vanwege de persoonlijkheid van het verhaal wil ik de privacy waarborgen van de mensen met wie ik dit eye-openende gesprek had. Daarom zal ik niets zeggen dat via teugleiding kan leiden tot herkenbaarheid of zelfs bekendmaking van de betreffende personen. De setting was een bedrijfsuitje van mijn werk met mijn mede-activiteitenbegeleiders van het wandelcluster waarvan de betreffende personene worden aangeduid met J, AM, M, A, V, L en ikke dus (wegens privacyredenen aldus boven uitgelegd geef ik geen informatie over de personen)
We gingen naar Limmen waar we eerst hard langs het betreffende gebouw reden. Aangezien er alleen maar vrouwen in de auto zaten vroegen we meteen de weg en kwamen erachter dat we moesten keren.... KEREN? Na een geweldige James Bond move van de bestuurder en de voorwielaandrijving van de betreffende auto kwamen we toch weer op de juiste weghelft in de juiste richting te rijden. (Het was dat we alweer op de goede helft reden voordat ik doorhad wat de bestuurder voor move had uitgehaald ander had ik heel hard gegild . We reden natuurlijk weer langs de plaats van bestemming en het was onmogelijk om weer te keren dus besloten we dat we over het fietspad konden rijden! Ik moest meteen denken aan James Bond die met zijn auto over de treinrails rijdt, want het leek erop. (Voor de mensen die ooit naar het partycentrum in Limmen gaat, het is direct na het bordje Limmen links!
Aangekomen wachtten wij even tot iedereen gearriveerd was. De meeste van ons hadden ons aan de dresscode gehouden: een rokje! Dat zou leuk zijn met de spellen die we zouden doen Daarna zouden wij levend tafelvoetballen. Hangend aan een tuigje bungelde we half opgehangen aan het tuigje in de rondte. Na de eerste helft stond ik op keep, maar ik ben sowieso geen keeptalent en dan ook nog aan een tuigje! Vele pijnlijke lachbuien later gingen we eten.
Ik zat in het midden met de collega's J, AM, M, A, V en L. Ze begonnen over een tupperwareparty, maar na een minuut of 10-20 kwam ik erachter dat het onderwerp overgegaan was naar een ander soort party. Ik begreep er geen hout van, je moest dingen op de neus zetten en op afstandsbedieningen drukken? Mijn collega's hadden door dat ik er niets van begreep en collega AM keek me met zo'n medelijdende blik aan dat ik ineens doorhad wat voor party dat dan moest zijn . Voor de mensen die net als ik op een kleine centimeter van de wereld leven: Er wordt geen tupperware verkocht maar uhm, nou laat ik het zo zeggen, je hoeft er niet voor naar zo'n verboden winkel.
Sjonge jonge, ik dacht dat mannen erg konden zijn, maar gister ben ik tot de ontdekking gekomen dat vrouwen er ook wat van kunnen. We hadden mensen met praktijkervaring, mensen die een party georganiseerd hadden en mensen die er een bezocht hadden..ow ja en dan was ik er nog: .
In een half uur tot een uur had ik meer van de wereld geleerd dan in al die jaren van televisie kijken.
Maar ik wil wel even heel duidelijk maken dat ik niet de enige ben die nat achter de oren was......mijn collega's waren dat ook, aangezien zij nooit hadden geweten, wonend op die grote aardbol van kennis, dat er een vierkante centimeter ingenomen was door preutse mij!
Vanwege de persoonlijkheid van het verhaal wil ik de privacy waarborgen van de mensen met wie ik dit eye-openende gesprek had. Daarom zal ik niets zeggen dat via teugleiding kan leiden tot herkenbaarheid of zelfs bekendmaking van de betreffende personen. De setting was een bedrijfsuitje van mijn werk met mijn mede-activiteitenbegeleiders van het wandelcluster waarvan de betreffende personene worden aangeduid met J, AM, M, A, V, L en ikke dus (wegens privacyredenen aldus boven uitgelegd geef ik geen informatie over de personen)
We gingen naar Limmen waar we eerst hard langs het betreffende gebouw reden. Aangezien er alleen maar vrouwen in de auto zaten vroegen we meteen de weg en kwamen erachter dat we moesten keren.... KEREN? Na een geweldige James Bond move van de bestuurder en de voorwielaandrijving van de betreffende auto kwamen we toch weer op de juiste weghelft in de juiste richting te rijden. (Het was dat we alweer op de goede helft reden voordat ik doorhad wat de bestuurder voor move had uitgehaald ander had ik heel hard gegild . We reden natuurlijk weer langs de plaats van bestemming en het was onmogelijk om weer te keren dus besloten we dat we over het fietspad konden rijden! Ik moest meteen denken aan James Bond die met zijn auto over de treinrails rijdt, want het leek erop. (Voor de mensen die ooit naar het partycentrum in Limmen gaat, het is direct na het bordje Limmen links!
Aangekomen wachtten wij even tot iedereen gearriveerd was. De meeste van ons hadden ons aan de dresscode gehouden: een rokje! Dat zou leuk zijn met de spellen die we zouden doen Daarna zouden wij levend tafelvoetballen. Hangend aan een tuigje bungelde we half opgehangen aan het tuigje in de rondte. Na de eerste helft stond ik op keep, maar ik ben sowieso geen keeptalent en dan ook nog aan een tuigje! Vele pijnlijke lachbuien later gingen we eten.
Ik zat in het midden met de collega's J, AM, M, A, V en L. Ze begonnen over een tupperwareparty, maar na een minuut of 10-20 kwam ik erachter dat het onderwerp overgegaan was naar een ander soort party. Ik begreep er geen hout van, je moest dingen op de neus zetten en op afstandsbedieningen drukken? Mijn collega's hadden door dat ik er niets van begreep en collega AM keek me met zo'n medelijdende blik aan dat ik ineens doorhad wat voor party dat dan moest zijn . Voor de mensen die net als ik op een kleine centimeter van de wereld leven: Er wordt geen tupperware verkocht maar uhm, nou laat ik het zo zeggen, je hoeft er niet voor naar zo'n verboden winkel.
Sjonge jonge, ik dacht dat mannen erg konden zijn, maar gister ben ik tot de ontdekking gekomen dat vrouwen er ook wat van kunnen. We hadden mensen met praktijkervaring, mensen die een party georganiseerd hadden en mensen die er een bezocht hadden..ow ja en dan was ik er nog: .
In een half uur tot een uur had ik meer van de wereld geleerd dan in al die jaren van televisie kijken.
Maar ik wil wel even heel duidelijk maken dat ik niet de enige ben die nat achter de oren was......mijn collega's waren dat ook, aangezien zij nooit hadden geweten, wonend op die grote aardbol van kennis, dat er een vierkante centimeter ingenomen was door preutse mij!
woensdag 18 november 2009
Spaanse invasie
Ken je van de Science Fiction films waarbij de UFO's boven de stad hangen als een grote uhm UFO in de lucht? De hele stad loopt uit en kijkt omhoog naar de schotels. Mensen zijn nieuwsgierig, blij zelfs...eindelijk contact. Maar twee scenes later is de hele stad angstig, een scene later is drie kwart van de stad dood en volgen wij het verhaal van de held die de mensheid moet bevrijden.
Zaterdag zette ik nietsvermoedend de televisie aan en het leek alsof ik een scene uit zo'n film zat te kijken. Het schip werd zichtbaar, de hele stad was uitgelopen en mensen waren blij, in spannende afwachtig van het contact dat komen zou.
In de volgende scene lieten de 'invaders' zich van hun beste kant zien, ze paaiden de kinderen met snoep en de leider richtte zich tot de mensen. Velen zeggen dat ze gewoon weer weg zullen gaan maar angstvallig blijf ik toch denken: komen ze in vrede?
Wie zijn het? Dat was een belangrijke noot. Apart dat er zoveel op het internet te vinden is over deze invaders. Blijkbaar komen ze ieder jaar terug om ons te laten denken dat ze niet gevaarlijk zijn. We worden gepaaid met snoep en zingen liedjes die de vrolijkheid van het alles laten zien, sterker nog: we zijn zelfs een beetje verdrietig als ze weggaan.
Nu weet ik natuurlijk wel dat het geen aliens zijn in UFO's, nee daar geloof ik niet in. Wat ik wel zeker weet is dat zij uit Spanje komen op een schip, de leider heeft een paard net zoals generaals in vroegere tijden. Het is een Spaanse invasie. Zij verkennen het land en nemen het over een tijd in zonder dat wij het verwachten!
Maar wie is nu de held in dit alles? Meestal zijn dat de knappe mannen. En dus zal er over een tijdje een knappe man opstaan die de wereld zal redden van de Spanjaarden die mensen met de roe in een zak jagen!
Hoe dit allemaal verder zal lopen, ik weet het niet. Natuurlijk hoop ik dat ze echt in vrede komen maar, angstvallig kijk ik toch of we niet per ongeluk in de derde en vierde scene van een Science Fiction film belanden. Maar tot die tijd....eet ik toch maar wat van dat snoep dat ze gebruiken om te paaien...om ze te laten denken dat ik ze niet doorheb natuurlijk!
Zaterdag zette ik nietsvermoedend de televisie aan en het leek alsof ik een scene uit zo'n film zat te kijken. Het schip werd zichtbaar, de hele stad was uitgelopen en mensen waren blij, in spannende afwachtig van het contact dat komen zou.
In de volgende scene lieten de 'invaders' zich van hun beste kant zien, ze paaiden de kinderen met snoep en de leider richtte zich tot de mensen. Velen zeggen dat ze gewoon weer weg zullen gaan maar angstvallig blijf ik toch denken: komen ze in vrede?
Wie zijn het? Dat was een belangrijke noot. Apart dat er zoveel op het internet te vinden is over deze invaders. Blijkbaar komen ze ieder jaar terug om ons te laten denken dat ze niet gevaarlijk zijn. We worden gepaaid met snoep en zingen liedjes die de vrolijkheid van het alles laten zien, sterker nog: we zijn zelfs een beetje verdrietig als ze weggaan.
Nu weet ik natuurlijk wel dat het geen aliens zijn in UFO's, nee daar geloof ik niet in. Wat ik wel zeker weet is dat zij uit Spanje komen op een schip, de leider heeft een paard net zoals generaals in vroegere tijden. Het is een Spaanse invasie. Zij verkennen het land en nemen het over een tijd in zonder dat wij het verwachten!
Maar wie is nu de held in dit alles? Meestal zijn dat de knappe mannen. En dus zal er over een tijdje een knappe man opstaan die de wereld zal redden van de Spanjaarden die mensen met de roe in een zak jagen!
Hoe dit allemaal verder zal lopen, ik weet het niet. Natuurlijk hoop ik dat ze echt in vrede komen maar, angstvallig kijk ik toch of we niet per ongeluk in de derde en vierde scene van een Science Fiction film belanden. Maar tot die tijd....eet ik toch maar wat van dat snoep dat ze gebruiken om te paaien...om ze te laten denken dat ik ze niet doorheb natuurlijk!
donderdag 12 november 2009
Mexicaanse Griebels
Het lijkt wel of mijn blog veranderd in een soort "filosoferen met Laura" in de Margriet ofzo. Maar ik kan er niks aan doen, op de 1 of andere manier, zit nadenken gewoon in mijn wezen. En dan bedoel ik niet het nadenken over de dingen die alleen mij aangaan, maar ook over de dingen die de hele wereld aangaan. (Het is nog niet te laat om te stoppen met lezen!) Deze weken brachten mijn filosofieen mij naar de Mexicaanse griep.
De hele wereld is al maanden in rep en roer want tatatata daar komt ie aan, de Mexicaanse griep! De eerste berichten waren zeer ernstig en angstaanjagend. Kranten stonden vol, mensen die voor de media werkten stonden 24 uur per dag op hun benen, professoren en dokters hadden belangrijke dingen te melden en dit sijpelde door naar het gewone klootjesvolk....ikke dus. Wat moest ik met die informatie?
Gelukkig kwam er snel praktische hulp naast al het gewauwel over de ernst van het alles: mondkapjes. In histerische landen werden ze al gebruikt zo toonden de foto's in de krant. Voorzichtig kwamen de eerste aanbiedingen in Nederland ook, maar men had toch wel kunnen weten dat de gemiddelde Nederlander zich toch wat te nuchter op zou stellen tegen de mondkapjes (dan ziet niemand mijn lippenstift! ) Dus verdween de mondkapjes reclame.
Maar wat nu? Gelukkig schoot de Nederlandse overheid voor ellende ons te hulp met tatatata: een folder . In deze folder stond essentiele informatie om deze ramp af te wenden, 'als je je neus snuit, doe dat dan met een schoon zakdoekje' Dit is natuurlijk bijzonder goede informatie, maar......er was een groot probleem: Nederland is in crisis...denk je nou echt dat de gemiddelde Nederlander het geld heeft om zijn neus maar 1 keer in een zakdoekje te snuiten? Nee dit moet minstens 3 keer zijn om de kosten een beetje te dekken en als je het helemaal goed wil doen, laat dan je zakdoekje drogen en gebruik hem weer!
Dus ook dit helpt niet tegen de Mexicaanse griebels. Wat rest ons dan nog? Keiharde maatregelen: spuiten! Vaccins die in porties van 10 bij de dokter aankomen, in een rij staan en je in laten spuiten met verminkte mexicaantjes zodat de antistoffen netjes aangemaakt worden. Berichten over verpleegsters die het vaccin niet willen geven omdat het alleen maar ellende veroorzaakt leggen wij even naast ons neer. Het is tenslotte de Mexicaanse griep HALLO!!!
Degenen die doorgelezen hebben ondanks kmijn waarschuwing over het filosoferen in de Margriet zitten waarschijnlijk met smart te wachten op mijn filosofieen, aangezien ik nu alleen maar de loop van het geheel kort heb samengevat. Nou, heb nog heel even geduld, ik wil ook even kort mijn eigen ervaringen delen voordat ik afstand neem en met wetenschappelijk onderbouwende filosoferende ellende kom.
Vorige week begon ik te kuchen en te proesten, ik haalde mijn eurostaaf leeg om toch maar aan de enkele-keer-snuiten-zakdoeken te kunnen voldoen. Ik slikte witte pillen (gewoon paracetamol hoor!) en kocht keeldropjes (voor de heilzame werking niet omdat het lekker is!) Ik was bang dat het de Mexicaanse griep was. En omdat 10 van de 15 bezoekers van de jeudgclub ziek waren kon het niet anders! Ik kon er niet meer van slapen (bijna niet meer dan) en was al bang dat ik lekker thuis op de bank mocht uitzieken, wat natuurlijk vreselijk zou zijn!
Uit deze wetenschappelijke beschrijving van het verloop van de grieppreventie in Nederland en de eigen ervaringen ben ik toch maar toe aan de filosofische gedachten.....
VERGETEN
De hele wereld is al maanden in rep en roer want tatatata daar komt ie aan, de Mexicaanse griep! De eerste berichten waren zeer ernstig en angstaanjagend. Kranten stonden vol, mensen die voor de media werkten stonden 24 uur per dag op hun benen, professoren en dokters hadden belangrijke dingen te melden en dit sijpelde door naar het gewone klootjesvolk....ikke dus. Wat moest ik met die informatie?
Gelukkig kwam er snel praktische hulp naast al het gewauwel over de ernst van het alles: mondkapjes. In histerische landen werden ze al gebruikt zo toonden de foto's in de krant. Voorzichtig kwamen de eerste aanbiedingen in Nederland ook, maar men had toch wel kunnen weten dat de gemiddelde Nederlander zich toch wat te nuchter op zou stellen tegen de mondkapjes (dan ziet niemand mijn lippenstift! ) Dus verdween de mondkapjes reclame.
Maar wat nu? Gelukkig schoot de Nederlandse overheid voor ellende ons te hulp met tatatata: een folder . In deze folder stond essentiele informatie om deze ramp af te wenden, 'als je je neus snuit, doe dat dan met een schoon zakdoekje' Dit is natuurlijk bijzonder goede informatie, maar......er was een groot probleem: Nederland is in crisis...denk je nou echt dat de gemiddelde Nederlander het geld heeft om zijn neus maar 1 keer in een zakdoekje te snuiten? Nee dit moet minstens 3 keer zijn om de kosten een beetje te dekken en als je het helemaal goed wil doen, laat dan je zakdoekje drogen en gebruik hem weer!
Dus ook dit helpt niet tegen de Mexicaanse griebels. Wat rest ons dan nog? Keiharde maatregelen: spuiten! Vaccins die in porties van 10 bij de dokter aankomen, in een rij staan en je in laten spuiten met verminkte mexicaantjes zodat de antistoffen netjes aangemaakt worden. Berichten over verpleegsters die het vaccin niet willen geven omdat het alleen maar ellende veroorzaakt leggen wij even naast ons neer. Het is tenslotte de Mexicaanse griep HALLO!!!
Degenen die doorgelezen hebben ondanks kmijn waarschuwing over het filosoferen in de Margriet zitten waarschijnlijk met smart te wachten op mijn filosofieen, aangezien ik nu alleen maar de loop van het geheel kort heb samengevat. Nou, heb nog heel even geduld, ik wil ook even kort mijn eigen ervaringen delen voordat ik afstand neem en met wetenschappelijk onderbouwende filosoferende ellende kom.
Vorige week begon ik te kuchen en te proesten, ik haalde mijn eurostaaf leeg om toch maar aan de enkele-keer-snuiten-zakdoeken te kunnen voldoen. Ik slikte witte pillen (gewoon paracetamol hoor!) en kocht keeldropjes (voor de heilzame werking niet omdat het lekker is!) Ik was bang dat het de Mexicaanse griep was. En omdat 10 van de 15 bezoekers van de jeudgclub ziek waren kon het niet anders! Ik kon er niet meer van slapen (bijna niet meer dan) en was al bang dat ik lekker thuis op de bank mocht uitzieken, wat natuurlijk vreselijk zou zijn!
Uit deze wetenschappelijke beschrijving van het verloop van de grieppreventie in Nederland en de eigen ervaringen ben ik toch maar toe aan de filosofische gedachten.....
VERGETEN
woensdag 21 oktober 2009
Herfstfilosofie
Ik heb een baan waarbij ik veel buiten ben, om het dichterlijk te zeggen "mijn kantoor is de natuur." En tijdens deze buitenbaan kan ik veel filosoferen over het leven, al laat ik dit doorgaans achterwege. Toch kon ik mezelf vandaag niet in de hand houden, ik liep buiten, keek naar de vallende blaadjes en voor ik het wist liep ik diep te mijmeren over de kerst.
En terwijl ik zo mijmerde over de kerst begon ik te mijmeren over de zomer. Mensen denken in deze tijd vaak terug aan de zomer, de zon, het strand, de kampvuren en barbecues , de bruine tint op de huid, zonnenbrand en volleyballen , tot 's avonds laat in de schemer zitten met een glaasje drinken en borrelhapjes, spontane afspraken om op het strand broodjes te eten en te zwemmen, vrolijkheid, prachtige tuinen, net geschilderde woningen en vrolijke kinderen, fluitende vogels en fietsen zonder jas .
En dan na de zomer, als het kouder wordt, in oktober liggen de pepernoten in de schappen en de marsepijn en de chocolade kruidnoten en de marsepijnen aardappeltjes en de chocolade sinterklaasjes en zwarte pieten en de woeps even tot de orde ik had het over de koude wintermaanden. De dikke winterjassen en het warme winterzonnetje, de dampen als je ademt en de warme chocolademelk die dan echt lekker is, de gezellige familie en vriendenavonden die je met elkaar beleefd, de intocht van sinterklaas die we dan toch allemaal weer kijken, de pakjes op pakjesavond en de geweldige dichtkunsten die daarbij komen kijken, de kerstcd's en de enige dag in het jaar dat we echt koken , het shoppen voor een nieuw setje kleding en "all I want for christmas" de overvolle tuincentra en de kerstboom met kerstballen van zolder, het vieren van de geboorte van Jezus met een kerkbezoek waar de sfeer optimaal is en de vrije dagen . Ik bedoel maar....
Maar ergens vergeten we iets heel erg belangrijks, we kijken achteruit naar de zomer en vooruit naar de winter, maar de herfst dan? Het liefst vergeten we de Herfst met zijn wisselvalligheid, vallende blaadjes en regenbuien, we vergeten het liefst dat we in het donker naar ons werk gaan en welke kant we ook opgaan: wind tegen hebben! De vogels wiens keel dichtgeknepen wordt door de wind en de verkoudheid en grote groene snottebellen die we overal zien. De herfst.....
Maar heb je je ooit afgevraagd hoe de Herfst zich voelt bij deze gedachten? Heb je je ooit afgevraagd waarom het in de Herfst steeds meer regent? Waarom de Herfst zo'n depressief gevoel geeft? Omdat de Herfst diep gekwetst is door ons mijmeren over zomer en winter. Regen huilend en treurend de bladeren laten vallen omdat hij niet gewenst is. Er is een oplossing, wij moeten eens gaan denken wat er zo geweldig is aan de Herfst en het hier met iedereen over hebben, dan zal hij zich snel beter voelen en minder huilen en treuren, dan zal onze Herfst niet vervelend in het midden hangen, maar vrolijk en blij de overgang naar het volgende seizoen verkondigen en dat is toch voor iedereen beter???
En terwijl ik zo mijmerde over de kerst begon ik te mijmeren over de zomer. Mensen denken in deze tijd vaak terug aan de zomer, de zon, het strand, de kampvuren en barbecues , de bruine tint op de huid, zonnenbrand en volleyballen , tot 's avonds laat in de schemer zitten met een glaasje drinken en borrelhapjes, spontane afspraken om op het strand broodjes te eten en te zwemmen, vrolijkheid, prachtige tuinen, net geschilderde woningen en vrolijke kinderen, fluitende vogels en fietsen zonder jas .
En dan na de zomer, als het kouder wordt, in oktober liggen de pepernoten in de schappen en de marsepijn en de chocolade kruidnoten en de marsepijnen aardappeltjes en de chocolade sinterklaasjes en zwarte pieten en de woeps even tot de orde ik had het over de koude wintermaanden. De dikke winterjassen en het warme winterzonnetje, de dampen als je ademt en de warme chocolademelk die dan echt lekker is, de gezellige familie en vriendenavonden die je met elkaar beleefd, de intocht van sinterklaas die we dan toch allemaal weer kijken, de pakjes op pakjesavond en de geweldige dichtkunsten die daarbij komen kijken, de kerstcd's en de enige dag in het jaar dat we echt koken , het shoppen voor een nieuw setje kleding en "all I want for christmas" de overvolle tuincentra en de kerstboom met kerstballen van zolder, het vieren van de geboorte van Jezus met een kerkbezoek waar de sfeer optimaal is en de vrije dagen . Ik bedoel maar....
Maar ergens vergeten we iets heel erg belangrijks, we kijken achteruit naar de zomer en vooruit naar de winter, maar de herfst dan? Het liefst vergeten we de Herfst met zijn wisselvalligheid, vallende blaadjes en regenbuien, we vergeten het liefst dat we in het donker naar ons werk gaan en welke kant we ook opgaan: wind tegen hebben! De vogels wiens keel dichtgeknepen wordt door de wind en de verkoudheid en grote groene snottebellen die we overal zien. De herfst.....
Maar heb je je ooit afgevraagd hoe de Herfst zich voelt bij deze gedachten? Heb je je ooit afgevraagd waarom het in de Herfst steeds meer regent? Waarom de Herfst zo'n depressief gevoel geeft? Omdat de Herfst diep gekwetst is door ons mijmeren over zomer en winter. Regen huilend en treurend de bladeren laten vallen omdat hij niet gewenst is. Er is een oplossing, wij moeten eens gaan denken wat er zo geweldig is aan de Herfst en het hier met iedereen over hebben, dan zal hij zich snel beter voelen en minder huilen en treuren, dan zal onze Herfst niet vervelend in het midden hangen, maar vrolijk en blij de overgang naar het volgende seizoen verkondigen en dat is toch voor iedereen beter???
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
