Ik de aansteller

Sommige mensen kunnen het leed dat hen in deze wereld toebedeeld wordt bijzonder goed dragen. Zij dragen het leed van bijna de hele wereld in hun lijf, overwinnen de ene naar de andere ziekte en gedragen zich als helden.

Helaas, ik behoor niet tot de bovenstaande catagorie. Ik ben namelijk een enorme aansteller. Geloof je me niet? Nou, ik zal het bewijzen. Op dit moment heb ik een verkoudheid en een beetje rood keeltje. Nu zul je denken: "het typen van dit gegeven is geen aanstellen, het is een mededeling." Maar wacht, het aanstellen komt nog: ik wijd namelijk een heel blog aan mijn verkoudheid....

Ik heb een loopneus en dat is heel erg vervelend en heel erg naar, want ik moet iedere keer mijn neus snuiten en daar wordt mijn neus heel schraal van en dan loop ik met een rode neus en dan denkt iedereen 'wat een rode neus.'

Mijn keel doet pijn en is een beetje rood, ik heb een stem als van een man en'ik moet steeds hoesten en van die vieze keelsnoepjes eten, deze mag ik maar eens in de twee uur, dus ik moet iedere keer de klok in de gaten houden en op tijd mijn snoepje nemen anders doet mijn keel alleen maar veel meer pijn.

Ik kan 's nachts niet slapen omdat ik een hele droge keel heb en iedere keer moet hoesten en daarom ben ik totaal uitgeput en heel erg moe en heel erg chagerijnig. Daardoor staat mijn relatie weer op het spel en is er een grote kans dat ik helemaal alleen op de wereld achterblijf.

Daarbij is er nog een hele grote angst, ik ga maandag namelijk naar Center Parcs en misschien wordt ik wel heel erg ziek omdat de verkoudheid doorzet in griep en dan krijg ik 43 graden koorts en dan ga ik bijna dood en dan moet de dokter komen en dan kan ik helemaal niet genieten van mijn vakantie.

Ik ben echt heel erg zielig....

(Zie je wel dat ik me heel erg aan kan stellen ;-)
Lieve vrienden, dit is mijn manier van zeggen: ik ga op vakantie. Wees gerust mijn verkoudheid is niet zo erg als boven beschreven, dus als je een week niet van me hoort, dan is het omdat ik in het zwembad lig en niet omdat ik bijna dood ben)

Is there more to life than this?

Ik had het zelf wel kunnen bedenken (not!) whahaha.

Levenswijsheid

De meeste mensen zeggen pas levenswijsheid te hebben als zij dik in de 60 zijn. Ze hebben zware tijden, strubbelingen en problemen meegemaakt. Ze hebben kinderen opgevoed, hard gewerkt voor het pensioen, centen bij elkaar geschraapt en nog meer van dit soort levens-tekenende zaken meegemaakt.

Nu ben ik nog geen 60, ik ben er niet eens in de buurt, ik heb nog geen kinderen opgevoed, denk nog niet aan mijn pensioen en het enige waar ik tot nu toe centen voor bij elkaar heb hoeven schrapen is om die leuke film te kopen die ik al zo lang wil. Maar toch beschik ik over levenswijsheid.

Levenswijsheid is een wijsheid die niet zomaar alleen maar wijs is, het is een wijsheid die alle wijsheid te boven gaat en daarom de wijsheid der wijsheden genoemd wordt. Iemand die over wijsheid beschikt is wijs, maar iemand die over levenswijsheid beschikt is levenswijs. Dit is een wijselijk (ehm, ik bedoel wezenlijk) verschil. En ik beschik hier dus over, over levenswijsheid dus.

Deze levenswijsheid heeft mij door momenten heengesleept, moeilijke momenten, zoals de dag dat mijn hamster overleed. Deze wijsheid heeft mij door tijden van zware tekortkomingen heengesleept, zoals de keer dat ik de DVD die ik wilde niet kon kopen omdat ik al een cd had gekocht. En deze wijsheid heeft mij behoed voor het maken van ernstige fouten, zoals het kopen van die broek die net even te duur was.

En nu, sta ik op het punt om deze wijsheid met jullie te delen. Vergis je niet, als je niet toe bent aan een levensveranderende ervaring raad ik je aan niet verder te lezen, want op het moment dat je de wijsheid leest zul je niet meer terug kunnen naar de oude staat waarin je tot nu toe geleefd hebt.

Hoe deze wijsheid toe te passen? Herhaal het voor jezelf, keer op keer. Als je bijvoorbeeld niet meer in de spijkerbroek past die je laatst gekocht hebt, blijf het herhalen. Of als je goudvis verdronken is, geef de moed niet op, maar filosofeer over deze wijsheid. Ik garandeer je, je zult opkrabbelen uit je misere en je zult het leven lachend tegemoet zien!

Nu is het dan eindelijk zover, ik zal je de wijsheid verkondigen. Ik voel dat ik je genoeg heb voorbereid, je hart is rijp om de wijsheid te ontvangen en toe te passen. Daar gaat hij dan, hou je vast, lees het herhaaldelijk om het goed in je op te nemen en het meest belangrijk van alles: Leer het uit je hoofd!
Dan nu, bij deze, mijn levenswijsheid:

"Het leven is geen krentenbol"

Mijn avonturen met sneeuwwitje

Voor de mensen die het nog niet wisten...ik ben een enorme filmliefhebber. Ik doe niets liever dan mijn avonden vullen met het kijken van films en miniseries. Maar het probleem was dat ik niet zoveel geld heb en daardoor geen leuke films kan kopen of huren en de films die ik wel bezit heb ik al zo vaak gezien.
Dus toen de moeder van Ron met een film aankwam die "The 10th kingdom" heet en 8 uur duurt was ik helemaal verkocht.

Het verhaal gaat over een meisje en haar vader die via een spiegel vanuit New York naar de moderne sprookjeswereld gaan om de prins, die van gedaante verwisseld is met een hond, te redden van de boze koningin (jawel, de opvolger van de stiefmoeder die sneeuwwitje vergiftigd had) Onder begeleiding van een half mens/half wolf die stapelverliefd is op het New Yorkse meisje en onder bescherming van Sneeuwwitje zelf, trekken ze door deze 9 werelden op zoek naar een manier om weer thuis te komen. De film zit vol humor, is briljant en ik heb me geen moment verveeld.

Maar ik denk dat mijn liefde voor deze film iets te ver is doorgeschoten. Ik vond mijzelf zaterdagavond namelijk met Sneeuwwitje en nog een grote groep andere meiden door de stad lopend.Sneeuwwitje ging deur aan deur om de mensen vragen te stellen. Zo vroeg zij bijvoorbeeld om tips voor een goed huwelijk. Ik vond dit een beetje vreemd, want alle sprookjes eindigen met 'en ze leefden nog lang en gelukkig' nooit heb ik geweten dat de prinsessen daarvoor nog aan de halve wereld huwelijkstips moesten vragen!

We eindigden in de pizzaria (dit vond ik sowieso al vreemd, een pizzaria in sprookjesland) waar een tafel vol mannen ons 'de dwergen van sneeuwwitje" noemde. Ik was helemaal is shock, wist dat ik droomde maar kon niet wakker worden. Ik, een dwerg? Ik had toch minstens gehoopt dat ik een prinses zou zijn. Maar het mocht niet zo wezen.

Gelukkig kwam ik aan het einde van de avond tot een opluchtende conclusie. Ik was niet gek, ik was niet in sprookjesland en ik was geen dwerg! Het was een vrijgezellenfeestje. Ik hoop dat ze me nooit meer zo laten schrikken.

Gideon is eenzaam en ik ben hem zat

Mijn moeder is een weekje in haar uppie naar Drenthe om even lekker bij te komen met een goed boek. Ze heeft bossen om zich heen en geen telefoon, dus niemand uit de echte wereld kan haar storen. Ik zei nu wel dat ze in haar uppie in Drenthe is, maar dat is niet helemaal waar, mijn moeder is daar met onze Duitse Herder Joel. Dat is wel een beetje vreemd voor ons, want als je nu naar boven loopt kom je niet direct met je gezicht tegen een natte zwarte neus aan. Maar goed, we wennen er allemaal wel aan, allemaal, behalve een lid van ons gezin.

Gideon (onze kater) is helemaal van de rel. Hij en Joel hebben een verstandhouding, soms laten ze elkaar met rust en op andere momenten spelen ze samen. Gideon doet zijn poot tegen Joel aan en de hond vliegt dan achter hem aan. Maar nu Joel er niet is, mist Gideon hem. Hij rent nu door de kamer in de hoop dat de hond achter hem aanvliegt, maar helaas....het blijft stil.

De rest van het huis is ook leeg, de vader kostwinner van het huis is naar zijn werk, mijn broertje en zusje naar school en ik, o ja, ik ben wel thuis en dat heeft Gideon ook ontdekt.

Normaal verkiest hij iedereen boven mij, hij ligt 's ochtends bij mijn vader, overdag bij mijn zusje, 's avonds bij mijn moeder en tijdens het eten bij mijn broertje. Ik weet niet wat ik hem gedaan heb, maar hij ligt nooit bij mij. Behalve als ik op de plek van mijn vader zit, dan klimt hij op mijn schouder en vervolgens kijk hij me aan, om tot de ontdekking te komen dat ik mijn vader niet ben en er snel vandoor te gaan.

Maar nu, ik wordt horenddol van die kat. Hij mauwt voor mijn deur,gaat op mijn papieren zitten en springt op mijn bureau om vervolgens op het toetsenbord te gaan zitten. Als ik langsloop mept hij me tegen mijn voet om duidelijk te maken dat ik hem op moet pakken. Hij knuffelt en spint en ik heb geen moment rust. Natuurlijk gooi ik hem mijn kamer uit,maar dit heeft niet heel veel zin, binnen de kortste keren is hij er weer.

Gelukkig is mijn vader nu ziek thuis, dan is er tenminste iemand anders die last van hem heeft.

Mijn hart veroverd

Soms gebeurt het voor je er erg in hebt. Je bent verkocht....
Hoewel ik dacht dat ik er immuun voor was, het is toch gebeurt. In de eerste instantie leek de liefde niet over te komen, ik zag hem maar hij deed me niet zoveel. Tot ik hem voor de tweede keer zag, ik had het totaal niet aan zien komen, maar de liefde sprong over. Ik denk nu de hele dag aan niets anders en draai alleen maar 'onze liedjes' ik ben dolgelukkig, al moet ik zeggen dat het me wel afleid, maar goed, als je verliefd bent dan is dat nu eenmaal zo en het voelt heerlijk...

Wie het is? Nou het is nu niet direct een wie, maar eerder een het, nee het is niets omgebouwds, het is gewoon een het, namelijk een briljante en geweldige film, zo maken ze ze niet meer. Hieronder mijn favoriete fragmenten! Ik hoop dat je net zo verliefd wordt als ik, want het is geweldig om liefde te delen:







Ow ja ik bedacht me net dat ik me niet meer uit zou spreken over enig fan zijn van mijn kant....mmm.....technisch gezien doorbreek ik die regel ook niet, omdat dit geen fan zijn meer is, dit is pure liefde...

Ode aan papieren zakdoeken

Er zijn veel dingen uitgevonden die ons leven makkelijker maken, zo zijn er bijvoorbeeld computers die denken zodat jij niet hoeft te denken, er zijn ruimteschepen die satellieten in het heelal plaatsen zodat je overal kunt zijn zonder ergens naar toe te hoeven, er zijn mobiele telefoons zodat je nooit meer met je kleingeld hoeft te prutsen in een stinkende telefooncel of je hoeft te vervelen als je wacht op de trein. Dit zijn natuurlijk geweldige uitvindingen en ik begrijp niet hoe de oermens ooit blij kon zijn met de uitvinding van alleen maar een wiel...(whahaha)

Maar er zijn ook uitvindingen waar we aan voorbij gaan.Uitvindingen die ons leven makkelijker maken zonder dat we er ooit bij stil staan. Ik kijk mijn bureau rond en zie bijvoorbeeld: een papieren zakdoekje. Besteed jij net zoveel tijd aan het uitzoeken van je papieren zakdoek als je besteed aan het uitzoeken van een nieuwe telefoon?

Stel je het leven eens voor zonder papieren zakdoekjes, er zijn een heel aantal situaties mogelijk waarin de behoefte aan een papieren zakdoekje groot is en je baalt als je er geen hebt. Je gelooft me niet? Oke, ik zal er een voor je schetsen, misschien dat je het dan inziet. Doe je ogen dicht (in gedachten dan, want anders kun je het niet lezen) en verplaats je in de volgende schoenen...mannen moeten hiervoor iets meer hun best doen dan vrouwen.

Je hebt net de meest heerlijke, geweldige, stoere, bijzondere, speciale prins op het witte paard gevonden en je bent helemaal gek van hem. Het leven bloeit op om je heen en je bent in de wolken, je lacht de hele dag en alles gaat goed. Het bijzondere is dat deze liefde wederzijds is: amazing. En op een dag is het zover hij vraagt je.... of je met zijn ouders wilt ontmoeten, je denkt "dit is echte liefde, het is zover, de bruiloft zit eraan te komen."En je zegt "ja graag." Dan is de dag daar en je wordt wakker, je opent je ogen en voelt je voor de allereerste keer sinds je hem ontmoet hebt absoluut verrot, je hoofd zit vol, je ogen zijn rood doorlopen en je ziet eruit als een dode vis. Maar je laat je niet uit het veld slaan, deze man is van jou.

Make-up doet wonderen en als je prins je komt halen zie je er beter uit dan ooit, maar: je hebt een enorme loopneus. Je bent zo zenuwachtig dat je zakdoekjes vergeten bent en je denkt "dat komt wel goed." Blijkt dat zijn ouders net zo rijk zijn als meneer Windows himself, ze hebben designer kleding aan en moeder lacht als iemand die net bij de plastisch chirurg is geweest. Jullie drinken thee en de damp zorgt ervoor dat je neus, zo nodig, nog meer gaat lopen. Jullie gaan aan tafel zitten en er liggen 6 vorken en allerlei andere martelwerktuigen, bestek genaamd, dat je nog nooit gezien hebt. Maar je doet je vriend na en het gaat best aardig.

Dan voel je ineens een druppel lopen. Je kijkt de tafel rond, niemand kijkt en je veegt de druppel af aan de mouw van je zwarte H&M jurkje, ow jee, dat had je beter niet kunnen doen, een heel slijmspoor vormt zich op de mouw van je jurk. Maar daar komt de tweede druppel. Je pakt je servet en doet of je je mond afveegt, maar beseft, net te laat dat de butler die vieze doek straks op moet ruimen, dat kun je dus niet maken, want een butler verteld alles tegen zijn baas, de pa van je prins dus....

Je kucht en probeert je neus op te halen, je denkt zelfs even aan de rand van het tafelkleed. Dan heb je het "wc-papier!" Je loopt naar de wc en snuit je neus, hehe dat lucht op. Maar je bent de gang nog niet door of daar bliebelt weer een druppel...en met een wc-rol door het huis lopen, dat lukt ook niet erg....Dan gebeurt het allerergste. De moeder van je prins kijkt naar je mouw en zegt: 'wat is dat voor viezigs?' Je verzint snel 'de hond heeft tegen mijn mouw aangelo........' en bedenkt dan dat de mensen helemaal geen hond hebben. Zeg je prins maar gedag.

Wat ik probeer duidelijk te maken is dat de aanwezigheid van een zakdoek de toekomst van je leven kan bepalen en als ik je dit voorbeeld niet had gegeven had je waarschijnlijk gedacht dat ik overdreven had.Nou, mooi niet dus. Daarom mijn tip lieve persoontjes, zorg dat je met zoveel respect met jouw pakje papieren zakdoekjes omgaat, als je doet met je mobiele telefoon. Want de zakdoek is een van de beste uitvindingen ooit!